Post
Woda powierzchniowa i płytkie wody podziemne bywają skażone biologicznie - mogą zawierać wirusy, bakterie, pasożyty i inne organizmy chorobotwórcze. Celem dezynfekcji wody jest zniszczenie żywych i przetrwalnikowych form organizmów patogennych oraz zapobieganie ich wtórnemu rozwojowi w sieci wodociągowej. Skuteczność dezynfekcji zależy od rodzaju środka dezynfekującego, jego dawki i czasu kontaktu oraz odporności mikroorganizmów.
- 1. Którą metodę wybrać? Porównanie
- 2. Chlorowanie wody
- 3. Ozonowanie wody
- 4. Sterylizacja wody UV
- 5. Jak dobrać lampę UV?
- FAQ. Najczęstsze pytania
1. Którą metodę wybrać? Porównanie
Dezynfekcja wody przeznaczonej do spożycia, przemysłowej i innej może być przeprowadzana kilkoma metodami - każda z nich ma swoje mocne i słabe strony.
| Metoda | Koszt | Wpływ na smak/zapach | Główna wada |
|---|---|---|---|
| Chlorowanie | Najniższy | Tak, wyraźny | Produkty uboczne (THM, chlorofenole, chlorany) |
| Ozonowanie | Wysoki | Nie | Nietrwałość - ryzyko wtórnego rozwoju bakterii w sieci |
| Sterylizacja UV | Średni | Nie | Wymaga klarownej wody i filtracji wstępnej |
2. Chlorowanie wody
Chlorowanie jest najtańszą i najpowszechniejszą metodą dezynfekcji wody. Do wody najczęściej dodaje się chlor gazowy lub podchloryn sodu. Zazwyczaj wodę chloruje się, stosując chlor gazowy - dodawany w postaci wody chlorowej. Do przygotowania i dawkowania chloru ciekłego służą chloratory, a sam chlor gazowy uzyskuje się przez odparowanie chloru ciekłego znajdującego się w stalowych pojemnikach ciśnieniowych. Chlorowanie jest skutecznym sposobem dezynfekcji, jednak jego efektem jest gorszy smak i specyficzny zapach wody.
W celu zmniejszenia ilości ubocznych produktów dezynfekcji, zamiast wody chlorowej coraz częściej stosuje się dwutlenek chloru - jego skuteczność jest niezależna od pH, temperatury oraz twardości wody.
O przebiegu i skuteczności dezynfekcji wody, poza liczbą i rodzajem bakterii, decyduje skład fizyko-chemiczny dezynfekowanej wody. Do głównych wskaźników rzutujących na przebieg dezynfekcji należą: pH, temperatura, ilość i rodzaj zredukowanych substancji organicznych i nieorganicznych oraz ilość zawiesin.
Wszystkie metody chlorowania mają kilka poważnych wad: nieprzyjemny smak i zapach wody oraz powstawanie związków szkodliwych dla zdrowia, takich jak trihalometany (THM), chlorofenole, chlorany i chloraminy. Aby zapewnić trwałą, skuteczną dezynfekcję, dawkowana jest większa ilość chloru (tzw. pozostała ilość chloru), która zabezpiecza przed wtórnym zanieczyszczeniem wody np. podczas przesyłu siecią wodociągową lub starymi rurociągami w budynkach. Dodatkowo chlorowana woda bywa drażniąca dla błon śluzowych, skóry i włosów. Mimo to, ze względu na niski koszt, jest to metoda standardowo stosowana w stacjach uzdatniania wody wodociągowej.
3. Ozonowanie wody
Ozonowanie polega na przepuszczeniu przez wodę powietrza nasyconego ozonem, który wytwarzany jest w specjalnych urządzeniach zwanych ozonatorami. Ozon (tlen trójwartościowy) jest bardzo silnym utleniaczem i środkiem dezynfekcyjnym. Dodany do wody, niszczy bakterie i drobnoustroje znacznie szybciej niż chlor, nie łączy się z azotem amonowym, nie powoduje powstawania chlorowych pochodnych i nie pogarsza smaku ani zapachu wody.
Ozon jest gazem bardzo reaktywnym, ale jednocześnie nietrwałym - czas połowicznego rozpadu wynosi od kilku sekund do kilku minut, w zależności od pH (im wyższe pH, tym trwałość ozonu mniejsza), temperatury wody i stężenia związków organicznych i nieorganicznych. Istotną wadą ozonu jest właśnie jego mała trwałość, a co za tym idzie - ryzyko wtórnego rozwoju bakterii w sieci wodociągowej. Z tego powodu woda po ozonowaniu powinna być dodatkowo przechlorowana. Ozonowanie jest również dość drogą metodą dezynfekcji.
4. Sterylizacja wody UV
Coraz bardziej popularną metodą dezynfekcji są sterylizatory UV, zwane również lampami UV do wody. Ta metoda nie zmienia składu fizyko-chemicznego wody - niszczenie mikroorganizmów promieniami UV odbywa się poprzez oddziaływanie promieniowania ultrafioletowego na ich strukturę DNA. Działanie lampy UV pozwala wyeliminować nawet 99,9% żyjących w wodzie bakterii i wirusów, stanowiąc naturalną metodę dezynfekcji, bez konieczności użycia toksycznych środków chemicznych.
Lampa UV może być zamontowana na głównym ujęciu wody, ale przed sterylizatorem niezbędne jest zastosowanie filtra wstępnego, który usunie zanieczyszczenia mechaniczne (piasek, żwir, muł). Zmętnienie wody tłumi promieniowanie UV i obniża skuteczność dezynfekcji, dlatego woda trafiająca na lampę musi być klarowna.
Każda lampa UV składa się z obudowy - zazwyczaj ze stali nierdzewnej. W jej wnętrzu znajduje się promiennik UV oraz rura osłonowa wykonana ze szkła kwarcowego. Promienniki UV stopniowo się zużywają i tracą swoją moc, dlatego należy wymieniać je na nowe po czasie wskazanym przez producenta - trwałość promienników wynosi najczęściej od 9000 do 16000 godzin.
5. Jak dobrać lampę UV?
Lampy UV dobiera się przede wszystkim ze względu na przepływ wody w domu lub w przemyśle, a także klarowność i transmisję (przezroczystość) uzdatnianej wody.
W naszej ofercie znajdą Państwo szeroki wybór profesjonalnych lamp UV - Sterilight oraz TMA z aktualnej serii D, AM oraz AMX.
W przypadku problemów z doborem bakteriobójczej lampy UV zachęcamy do kontaktu. Pomożemy wybrać, a nawet zamontować odpowiedni model sterylizatora UV na terenie całej Polski.
Powyższe informacje mają charakter edukacyjny - dobór konkretnej metody dezynfekcji warto skonsultować ze specjalistą na podstawie wyniku badania wody.
FAQ. Najczęstsze pytania
Która metoda dezynfekcji wody jest najlepsza?
Dlaczego woda po chlorowaniu ma nieprzyjemny smak?
Czy woda po ozonowaniu jest bezpieczna na dłużej?
Czy lampa UV usuwa również zanieczyszczenia chemiczne?
Jak często wymieniać promiennik lampy UV?
Szukasz sterylizatora UV do swojej instalacji?
Napisz do nas, jaki masz przepływ wody - bezpłatnie dobierzemy odpowiednią lampę UV, bez zbędnej chemii i zmiany smaku wody.
Użytkownicy oceniają ten artykuł na:
4.67/5 na (wszystkich ocen: 3)
